Eén adres, alles geregeld

De geschiedenis van Beurtvaartadres 

Beurtvaartadres al 95 jaar uw betrouwbare partner!

Sinds 1927 verbindt Beurtvaartadres de logistieke keten, maar het begrip ‘beurtvaart’ is nog velen eeuwen ouder. En het gebruik van de eerste erkende vrachtdocumenten stamt zelfs uit de tijd van de Romeinen. Maar wat is een ‘beurtvaart’ eigenlijk, en waarom ontstonden er vrachtdocumenten?

Allemaal interessante vragen die aan de grondslag liggen van de start van Beurtvaartadres én de Nederlandse vrachtindustrie. Want alvast belangrijk om vooraf te weten: Beurtvaartadres als organisatie is ontstaan uit en voor de Nederlandse logistieke sector. 

Een korte geschiedenisles

Zolang er mensen op onze aarde rondlopen, zijn er logistieke ketens en processen. Al tijdens de oudheid werd er gehandeld en gereisd over de wereld. Vanaf dat moment spreken we ook echt van de eerste vaste logistieke ketens: denk aan de oude zijderoute vanuit China naar Europa.

De oudste vrachtdocumenten stammen uit de Romeinse tijd. Deze documenten zijn gevonden in Italië. 2000 jaar geleden werden goederen vaak over de relatief besloten Middellandse Zee vervoerd. In de vroege middeleeuwen reisde de koopman met zijn waren mee en schreef de scheepsschrijver de lading bij in het vrachtdocument. Vanaf de middeleeuwen bleef de koopman vaker thuis en de voorloper van de huidige vrachtbrief werd opgemaakt. 

Beknopt overzicht tijdlijn Beurtvaartadres

1927

Het auteursrecht én de juridische onderbouwing komt bij dezelfde partij te liggen. Hiermee is de officiële start van Beurtvaartadres een feit. In het eerste jaar worden maar liefst 3,8 miljoen kaarten verkocht.

1940-1945

Nederland wordt bezet door de Duitsers, die verplichten het beurtvaartadres voor ieder vervoer van vracht. Hierdoor blijft Beurtvaartadres redelijk goed presteren. Tot de economie in de winter van ‘44/’45 volledig instort. Gelukkig kwam er een eind aan de oorlog en was er vertrouwen voor de toekomst. Het land moest worden opgebouwd.

1950

De nieuwe, moderne AVC wordt ingevoerd. Omdat een beurtvaartadres nu verplicht was voor vervoer, wordt de SVA (Stichting Vervoersadres) opgericht om tot één uniform en juridisch geldig vervoersdocument te komen.

1970 – 1980

Beurtvaartadres blijft zich ontwikkelen en verkrijgt een bijna monopolie op de markt van vervoersdocumenten. Het vervoer maakt een snelle ontwikkeling door in de jaren ’50 en ’60. Dit vraagt om verandering in wet- en regelgeving en automatisch ook om een andere koers. Het geregeld vervoer op vaste tijdstippen maakt langzaamaan plaats voor het ongeregeld vervoer.

1983

De Wet Overeenkomst Wegvoer (WOW) wordt aangenomen. Hiermee worden verschillende oudere wetten samengevoegd en wordt ook de AVC ingevoerd.

1985

Beurtvaartadres bestudeert de mogelijkheid van elektronisch berichtenverkeer. En speelt de daaropvolgende jaren verder in op digitalisering.

1990-2000

De internationale CMR-vrachtbrief wordt geschikt gemaakt voor binnenlands goederenvervoer over de weg. Inmiddels is het ook mogelijk om digitaal vrachtbrieven en andere documenten op te maken en bijvoorbeeld via e-mail of fax te verzenden.

2004

Beurtvaartadres introduceert EnRoute: een digitale pen waarmee ook op papier meegeschreven kon worden.

2014

De eCMR, oftewel TransFollow, is een feit.

2017

Beurtvaartadres verkoopt TransFollow aan Viaservice en biedt daardoor de oplossing wereldwijd aan.

De start van Beurtvaartadres 

In 1880 verdween het beurtvaartmonopolie in Nederland. De beurtvaartschippers organiseerden zich en daardoor ontstonden belangenverenigingen. De verenigingen zochten naar mogelijkheden om de aansprakelijkheid algemeen geldend en acceptabel te regelen. In 1912 leidde dit tot de eerste Algemene Stoom- en Zeilbootcondities. En in 1918 werd het gestandaardiseerde beurtvaartadres geïntroduceerd.

Door het monopolie kwam er meer behoefte aan onderlinge samenwerking en standaardisatie. Daarom besluiten vier beurtvaartorganisaties hun krachten in een coöperatie te bundelen. De coöperatie gaat zich bezighouden met de uitgifte en exploitatie van het beurtvaartadres.  

Begin jaren ’20 van de vorige eeuw wordt een uitgever van beurtvaartadressen, de Algemene Goederenvervoer-, Assurantie- en Handelmaatschappij, in het leven geroepen. Die uitgever werd in 1927 de Maatschappij tot Instandhouding van het merk Beurtvaartadres (de onderneming Beurtvaartadres). Hiermee kwam het auteursrecht én de juridische onderbouwing bij dezelfde partij te liggen. De aandelen werden verkocht aan twee beurtvaartbelangenverenigingen.

De officiële start van Beurtvaartadres is hiermee een feit. En nog steeds zijn de aandelen van Beurtvaartadres in handen van logistieke belangenorganisaties, waaronder evofenedex, Transport en Logistiek Nederland, Nederlandsch Binnenvaartbureau en Goederenvervoer Nederland.

 
 

1927 tot 1945: een hoopvolle start

Vanaf de start in 1927 is het Beurtvaartadres een succes. Halverwege het jaar zijn er al 3,84 miljoen kaarten verkocht. Toch zijn er ook wat praktische problemen in de exploitatie. Zo werden er soms ongeldige adressen gebruikt, of probeerden ondernemers vals te spelen door hun eigen nagemaakte documenten te gebruiken. Dit werd alleen maar erger toen de economische crisis in 1929 hard toesloeg. Men zocht steeds vaker naar goedkopere alternatieven.

In de jaren ’30 doet ook de vrachtwagen steeds meer zijn intrede, waarmee de mogelijkheden voor vervoersdocumenten toenamen. Ondertussen had Beurtvaartadres zelf veel last van de economische crisis, de zware concurrentie en de druk van de leden om de kosten te verlagen. Ook hing steeds boven de markt dat het drukken en uitgeven van de documenten zou worden overgeplaatst naar de landsdrukkerij. 

De Duitse bezetting vanaf 10 mei 1940 heeft grote gevolgen voor het land en voor de transportsector. Zo wordt verplicht gesteld dat voor ieder vervoer van vracht een beurtvaartadres nodig is, zowel voor vervoer per (vracht)auto als per (binnen)schip. Mede hierdoor blijft Beurtvaartadres redelijk goed presteren. Tot de economie in de winter van ‘44/’45 helemaal instort en papierprijzen bijvoorbeeld met méér dan 50 procent stijgen. Uiteindelijk kwam Beurtvaartadres de oorlogsjaren door en was er vertrouwen in de toekomst. Het land moest immers worden opgebouwd!

1945 tot 1980: vol gas vooruit

De eerste jaren na de oorlog waren in Nederland chaotisch. En vooral in het noorden trok men zich weinig aan van alle regels. De verwarring over wat kon en mocht was groot. Dit verbeterde gelukkig eind jaren ’40. In 1950 werd de nieuwe en moderne AVC ingevoerd. Omdat een beurtvaartadres nu verplicht was voor vervoer, werd SVA (Stichting Vervoersadres) opgericht. Dit met als doel om tot één uniform en juridisch geldig vervoersdocument te komen. In SVA waren verschillende transportorganisaties vertegenwoordigd. 

Vanaf 1970 lag het accent steeds meer op de versterking van de aandacht voor de samenhang tussen de commerciële en marketingactiviteiten in de bedrijven en de transport- en opslagproblematiek. Dit werd verder aangewakkerd door de vernieuwde wetgeving en het feit dat vervoer in de jaren ’50 en ’60 veranderde. Het geregeld vervoer op vaste tijdstippen maakte langzaamaan plaats voor het ongeregeld vervoer. 

Beurtvaartadres bleef zich ontwikkelen en verkreeg een bijna monopolie op de markt van vervoersdocumenten. Langzamerhand kwam er bij Beurtvaartadres een compleet pakket vervoersdocumenten beschikbaar, zowel voor binnenlands als internationaal vervoer. 

1980 tot 2002: start van digitalisering

De twee decennia voor 1980 kenmerkten zich vooral door economische voorspoed. In de jaren ’80 braken economisch minder gunstige tijden aan. Dit had grote invloed op de transport- en logistieke sector en daardoor ook op Beurtvaartadres. Daarnaast markeerden de jaren ’80 ook het begin van de automatisering in het bedrijfsleven. 

In 1983 wordt de Wet Overeenkomst Wegvoer (WOW) aangenomen. Hiermee worden verschillende oudere wetten samengevoegd en wordt ook de AVC ingevoerd. Zodat deze regelingen samen het goederenvervoer over de weg konden gaan beheersen. De wet behandelt alleen de rechtsverhouding tussen de afzender, vervoerder en de geadresseerde. Schade aan derden werd in de wet niet behandeld, en was daarom ook niet te gebruiken voor het eisen van een schadevergoeding. Hiervoor werd de vrachtbrief gebruikt, onder meer als bewijs voor wat er vervoerd werd en in welke staat dit was.

In 1985 werd de mogelijkheid van het elektronische berichtenverkeer bestudeerd. Dit wordt verder uitgewerkt en opgepakt in de jaren ’90. De sector maakt een vlucht naar voren. Dit komt mede door verbeteringen van het voorraadbeheer en snellere en efficiëntere bestelprocedures door voice-respons- en videotexsystemen. In combinatie met verbeterde softwarepakketten en communicatie met het distributiecentrum. 

Beurtvaartadres springt hierop in en ontwikkelt nieuwe diensten en producten. Waaronder het geschikt maken van de internationale CMR-vrachtbrief voor binnenlands goederenvervoer over de weg. Ondertussen is het ook mogelijk om digitaal vrachtbrieven en andere documenten op te maken en bijvoorbeeld via e-mail of fax te verzenden. Ruim 46.000 klanten worden op de hoogte gebracht van de nieuwe functionaliteiten en geholpen met het werken hiermee. Hiermee brak voor Beurtvaartadres en haar klanten de digitale 21e eeuw aan. 

2002 tot nu

Beurtvaartadres levert papieren voor alle transporten, waarnaast ook papieren voor de douaneaangiftes. Per 2005 mochten deze niet meer op papier worden verwerkt, waardoor Beurtvaartadres douanesoftware ontwikkelde om deze te digitaliseren. De eerste grote stap in digitalisering voor Beurtvaartadres. Met deze software, voornamelijk voor het mkb, heeft Beurtvaartadres zich ontwikkeld tot marktleider op het gebied van aangiftesoftware. 

Rond 2014 zette de Kamer van Koophandel ook stappen richting digitalisering. Kantoren sloten en verschillende diensten, zoals legalisatie van CVO’s, werden alleen nog digitaal of per post afgehandeld. Ook voor deze digitale ontwikkeling heeft Beurtvaartadres sinds 2019 een loket geopend voor het mkb.

Maar de digitalisering van de vrachtbrief in een conservatieve markt is de laatste jaren het belangrijkste vraagstuk geweest. Een eerste aanzet hiertoe deed Beurtvaartadres in 2005. Deze kwam er in de vorm van EnRoute: een digitale pen waarmee ook op papier mee geschreven kon worden. Dat hield in dat alles wat je op papier schreef, ook direct digitaal beschikbaar was. Deze oplossing werd echter niet geheel omarmd door de markt, waardoor Beurtvaartadres zich genoodzaakt voelde op zoek te gaan naar een alternatief, die in 2015 het licht zou zien.

App-gebruik werd gemeengoed. En Beurtvaartadres ontwikkelde een de ADR-app. De eerste versie zag in 2011 het licht. Een hulpmiddel voor iedereen die dagelijks te maken heeft met het vervoer van gevaarlijke stoffen. Zij vonden in de app een alfabetische stoffenlijst en overzicht van alle gevaarsetiketten. Daarnaast vond men informatie over de toegang tot tunnels, tankcleaninglocaties en vrijstellingen. 

Maar terug naar de vrachtbrief. In 2008 is er een aanvullend E-protocol toegevoegd aan het CMR-Verdrag, dat op 11 juni 2011 in werking is getreden. Het E-protocol geeft een juridisch kader en juridische standaarden voor het gebruik van elektronische middelen bij het vastleggen van de CMR-Vrachtbrief. In 2014 begon Beurtvaartadres met de ontwikkeling van de eCMR, beter bekend als de digitale vrachtbrief onder de naam: TransFollow. De digitale CMR verbindt de systemen van de verlader, vervoerder(s), expediteurs en ontvangers met elkaar. Op één uniform platform kunnen alle betrokken partijen de zendingen realtime volgen en met elkaar communiceren. 

TransFollow werd in 2017 verkocht aan Viaservice, dat gelieerd is aan de IRU Foundation. Zij zien TransFollow als een belangrijke ontwikkeling die in de wereld als standaard gepromoot kan worden. Beurtvaartadres blijft voor hen een belangrijke partner die voorop loopt in het promoten van oplossingen voor de transportwereld. Beurtvaartadres verzorgt nog altijd de distributie en implementatie van TransFollow in de Benelux. 

Vervolgens vond in 2018 een directiewisseling plaats. Sindsdien bekleedt Jörgen Hensgens de functie van algemeen directeur. Met zijn ervaring in, en visie op, de digitalisering verwacht Beurtvaartadres flinke stappen te kunnen zetten. Zo introduceerde hij in zijn eerste jaren bij Beurtvaartadres de GWH-bijlage service (voor grootwagenparkhouders), is het dienstenpakket op het gebied van im- en export uitgebreid en groeit de acceptatie van de eCMR in de Benelux.

Vragen? Bel mij gerust!

Jörgen Hensgens

Directeur

Tel 06-514 647 14 E-mail Stuur een mail